KONFRONTACJA BIEGŁYCH W POLSKIM PROCESIE KARNYM

Opis książki

Monografia przedstawia kryminalistycznąi karnoprocesową, a po części także psychologicznąanalizę specyficznej czynności dowodowej,jaką jest konfrontacja biegłych. W teoriiprocesu karnego i kryminalistyki problematykakonfrontacji jest uznawana za jedną z najtrudniejszychczynności procesowo-kryminalistycznych.Autor analizuje procesowo-kryminalistycznąmetodę weryfikacji dowodów z opiniibiegłych, która umożliwia wyjaśnienie sprzecznościw opiniach biegłych. Przedmiotem rozważańjest zatem konfrontacja jako skutecznymechanizm kontroli w sytuacji wystąpieniasprzeczności między opiniami biegłych.

Spis treści

Książka stanowi pierwsze w polskiej literaturze monograficzne opracowanie metodyki jednoczesnego przesłuchania biegłych w formie konfrontacji.

Spis treści:
Wykaz skrótów
str. 9

Wstęp
str. 11

Rozdział 1
Konfrontacja a pojęcie dowodu i jego klasyfikacja
str. 15

1.1. Pojęcie dowodu
str. 15
1.2. Przedmiot dowodu
str. 22
1.3. Klasyfikacja i podział dowodów
str. 25
1.3.1. Dowody osobowe i rzeczowe
str. 25
1.3.2. Dowody bezpośrednie i pośrednie
str. 27
1.3.3. Dowody pierwotne i pochodne
str. 30
1.3.4. Dowody o charakterze naukowym
str. 31
1.4. Pojęcie i rodzaje czynności dowodowych
str. 38

Rozdział 2
Procesowa charakterystyka biegłych - uczestników konfrontacji
str. 41

2.1. Pojęcie biegłego
str. 41
2.2. Pojęcie wiadomości specjalnych
str. 47
2.3. Rodzaje biegłych
str. 49
2.4. Podstawowe obowiązki i prawa biegłego
str. 58
2.4.1. Obowiązki biegłego
str. 58
2.4.2. Prawa biegłego
str. 62
2.5. Treść i forma opinii
str. 67
2.5.1. Uzasadnienie opinii (sprawozdanie)
str. 71
2.5.2 Wnioski końcowe opinii
str. 74
2.6. Termin wydania opinii
str. 76
2.7. Rodzaje opinii
str. 78
2.8. Opinia instytucji naukowej lub specjalistycznej
str. 79
2.9. Problem ekspertyz "pozasądowych"
str. 84
2.10. Problem posługiwania się tytułem "biegły sądowy"
str. 91
2.11. Postanowienia o powołaniu biegłego
str. 94
2.11.1. Przedmiot ekspertyzy
str. 96
2.11.2. Zakres ekspertyzy
str. 98
2.12. Problem świadka-biegłego
str. 101

Rozdział 3
Konfrontacja biegłych jako szczególna forma przesłuchania
str. 104

3.1. Pojęcie i cel konfrontacji biegłych
str. 104
3.1.1. Pojęcie konfrontacji biegłych
str. 104
3.1.2. Cel konfrontacji biegłych
str. 108
3.1.3. Dopuszczalność konfrontacji biegłych w teorii i praktyce
str. 114
3.2. Konfrontacja jako szczególna forma przesłuchania
str. 121
3.3. Konfrontacja a okazanie
str. 124
3.4. Konfrontacja a zasady procesowe
str. 128
3.4.1. Konfrontacja a zasada prawa do obrony
str. 128
3.4.2. Konfrontacja a zasada bezpośredniości
str. 132
3.4.3. Konfrontacja a zasada kontradyktoryjności
str. 137
3.4.4. Konfrontacja a zasada szybkości postępowania
str. 143
3.5. Konfrontacja biegłych w postępowaniu przygotowawczym
str. 145
3.6. Konfrontacja biegłych w postępowaniu sądowym
str. 152
3.7. Kontrola dowodu z opinii biegłych
str. 158
3.7.1. Problem komunikatywności opinii i biegłych
str. 158
3.7.2. Przedmiot i zakres kontroli
str. 164
3.7.3. Problematyka sprzeczności w opiniach
str. 170
3.7.4. Zagadnienie superekspertyzy
str. 187

Rozdział 4
Kryminalistyczna problematyka konfrontacji biegłych
str. 193

4.1. Kryminalistyka a konfrontacja
str. 193
4.2. Konfrontacja w ujęciu kryminalistycznym
str. 196
4.2.1. Przygotowanie do konfrontacji
str. 201
4.2.2. Plan (program) konfrontacji
str. 204
4.3. Przebieg konfrontacji biegłych
str. 207
4.3.1. Podstawy taktyki konfrontacji biegłych
str. 207
4.3.2. Metody przesłuchania
str. 209
4.3.3. Problematyka pytań do biegłych
str. 217
4.3.4. Reguły taktyczne konfrontacji
str. 228
4.4. Dokumentacja konfrontacji
str. 238
4.5. Ocena sądowa konfrontacji biegłych oraz jej wartość dowodowa
str. 243

Podsumowanie
str. 250

Literatura
str. 259