RELACJE I DOŚWIADCZENIA SPOŁECZNE OSÓB Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIĄ

Opis książki

Ósmy tom "Dyskursów Pedagogiki Specjalnej" pt. relacje i doświadczenia społeczne osób z niepełnosprawnoscią składa się z dwóch części:
- część I - Problemy wspólne,
- część II - problemy swoiste.

Wyodrębniając owe części Autorzy uwzględnili strukturę "Pedagogiki specjalnej" jako nauki integrującej szczegółowe dziedziny wiedzy dotyczące osób z różnymi typami niepełnosprawnosci. Mamy więc w niej dwa poziomy teorii:
- teoria stanowiąca nadbudowę dla wszystkich subdyscyplin pedagogiki specjalnej - pedagogika specjalna ogólna,
- teoria w obszarze każdej z subdyscyplin.

Część pierwsza obejmuje problematykę wspólną dla subdyscyplin pedagogiki specjalnej. Autorzu ujeli ją w trzech rozdziałach:
1. Zagadnienia ogólne
2. Wczesna diagnoza i stymulacja rozwoju dziecka z niepełnosprawnością
3. Integracja w kształceniu i bytowaniu osób z niepełnosprawnoscią.

Część druga obejmuje problematykę swoistą dla rehabilitacji, edukacji i społecznego bytowania osób z różnymi typami niepełnosprawnosci. Ujęto ją w czterech rozdziałach:
1. Osoby z niepełnosprawnoscią intelektualną
2. Osoby z zaburzeniami widzenia i słyszenia
3. Osoby chronicznie chore oraz z niepełnosprawnością ruchową,
4. Osoby z innymi typami niepełnosprawności.

Pedagogika specjalna jest nauką o silnie wyakcentowanym celu sprawczym z uwagi na podmiot zainteresowań oraz swoiste cele, nie może się więć do tej powinności uchylać. Czas dla osoby z niepełnosprawnoscią może być nadzieją na skuteczną rehabilitację i edukację, ale może być i zagrożeniem, gdy jej zabraknie lub nie pojawi się w porę. Stąd też w niniejszej publiakcji znalazły się artykuły o charakterze teoretycznym, ale również i takie, które są przekładem teorii na język praktyki.

Słowa kluczowe:
Kosakowski Czesław, Krause Amadeusz, Wójcik Marta

Spis treści